طراحی نورپردازی در فضای سبز

نظریه‌ای که عکاسان، فیلم‌سازان یا کارگردانان تئاتر به آن معتقد هستند، این است که نورپردازی برای ترکیب یک صحنه بسیار اهمیت دارد. در شب، همین اتفاق در فضای سبز خواهد افتاد. در ادامه به طراحی نورپردازی فضای سبز و نکاتی در مورد آن می‌پردازیم.

نورپردازی تجربه افراد را از فضای باز در شب شکلی جدید می‌دهد، باعث ایمنی در فضا می‌شود، نقاط کانونی ایجاد کرده، مود را تغییر داده و مهم‌تر از همه به افراد کمک می‌کند تا در هوای بیرون خانه زمان بگذرانند و از ساعت‌های بعدازظهر خود لذت ببرند.

انواع مختلف چراغ برای طراحی نورپردازی فضای سبز کدام هستند؟ چگونه می‌توان یک طراحی نورپردازی فضای سبز موفق انجام داد؟ چه نوع چراغ حیاطی برای این کار مناسب است؟

انواع چراغ ها برای طراحی نورپردازی فضای سبز

چراغ های مسیر

شاید یکی از متداول‌ترین نوع نورپردازی فضای سبز، چراغ‌های مسیر با لامپ‌هایی با ارتفاع بلند و عمودی که نور را به سمت پایین می‌تابانند، می‌باشند. کار آنها روشن کردن مسیرها در طراحی نورپردازی فضای سبز است.

هدف چراغ‌های مسیر برای روشنایی ایمن در تمام طول مسیر است. بهتر است نور چراغ، پخش و کمی محو باشد، تا حرکت در مسیر را راحت کرده و آن را ایمن کند. نور این چراغ باید نسبتا یکنواخت باشد، به طوریکه از تاریکی به صورت ناگهانی وارد روشنایی نشوید.

چراغ هایی با نور بالا

چراغ‌ها با نور بالا، اسپات لایت‌های کوچکی هستند که اغلب به عنوان نورافکن نیز شناخته می‌شوند. آنها در زیر یک المان کانونی قرار می‌گیرند و نور را به سمت بالا هدایت می‌کنند، تاثیر آنها بر روی المان چشمگیر خواهد بود.

چراغ‌های نوربالا نوعی نورپردازی تاکیدی است که بیشتر برای روشن کردن درختان یا سایر عناصر با ارتفاع بلند استفاده می‌شوند، اما می‌توان از آنها برای روشن کردن یک دیوار یا فنس نیز استفاده کرد. بهره بردن از آنها روش خوبی برای روشن کردن ورودی خانه است.

چراغ های توکار

چراغ‌های توکار در درون دیوار، سنگفرش، ایوان یا بقیه بخش‌های کف، دفن می‌شوند، به طوری که فقط عدسی قاب شده آن قابل مشاهده است. آنها مانند یک فرم کوچک درخشان در سطح کف به نظر می‌رسند.

طراحی نورپردازی فضای سبز به ویژه طرح‌های مدرن، معمولاً دارای نورپردازی توکار در پله‌ها، روی دیوارهای بتنی یا در امتداد لبه ایوان با نوری به سمت بالا هستند.

چراغ های ایوان

چراغ‌های ایوان معمولاً در پایه‌های نرده یا آلاچیق‌ها نصب می‌شوند و نور را به سمت پایین می‌تابانند، اگر چه برخی از مدل‌ها نور را هم به سمت بالا و هم پایین می‌تابانند.

مانند هر چراغی در فضای سبز، چراغ‌های ایوان می‌توانند به صورت تزئینی باشند یا طرحی مینیمال داشته باشند.

چراغ های رشته ای

چراغ‌های رشته‌ای که به آن نورپردازی کافه یا غذاخوری نیز می‌گویند، روشی مقرون به صرفه و جذاب برای روشن‌تر کردن فضاهای بیرونی و ایجاد محیطی زیبا هستند.

چراغ‌های رشته‌ای مستقیما به پریزهای برق استاندارد متصل می‌شوند و بدین صورت نصب آنها برای استفاده به عنوان یک ویژگی موقت یا دائمی، طراحی نورپردازی فضای سبز راحت می‌کند.

چراغ آویزها

چراغ آویز یک پله بالاتر از چراغ‌های رشته‌ای هستند که به فضای بیرونی حس فضای داخل خانه را می‌دهد.

این چراغ‌ها در طراحی نورپردازی فضای سبز، توجه را به خود جلب کرده و از آنجایی که ما آنها را با فضای داخلی خانه مرتبط می‌کنیم، تاثیر زیادی بر فهم سبک فضای بیرون خانه برای مخاطب دارند. در نتیجه، آنها به طراحان یک راه ساده اما بسیار موثر برای بهبود سبک فضای سبز و فضای بیرونی خانه می‌دهند.

چراغ دیواری

چراغ دیواری معمولاً به دیوار نصب می‌شود و از سطح چشم، به سمت پایین یا بیرون نور می‌تاباند. هنگامی که فضای سبز در مجاورت خانه قرار می‌گیرد، چراغ دیواری می‌تواند منبع اصلی روشنایی در آن باشد.

چراغ دیواری در انواع مختلفی از سبک‌ها وجود دارد و براساس سبک خانه و فضای بیرون آن می‌توان، آن را انتخاب کرد.

نکاتی برای طراحی نورپردازی فضای سبز

نورپردازی امری بسیار مهم می‌باشد و دارای نمونه‌های متفاوتی همچون نورپردازی ورودی ساختمان و فضای سبز است. تفاوت نورپردازی و روشنایی برای همه مشهود است و هر کدام دارای قوانین کلی مخصوص به خود هستند. به عنوان یک قانون کلی، چراغ‌های نورپردازی فضای سبز باید در شب، محیط را زنده کرده و در طول روز در پس زمینه قرار بگیرند. در واقع در طول روز نباید به هیچ وجه متوجه آنها شد.

این قانون بیشتر در مورد طراحی نورپردازی مسیر و ایوان اعمال می‌شود که به طور فیزیکی از سایر انواع نورپردازی در تجربه افراد از فضای سبز بیشتر دخالت می‌کنند. در این قاعده استثناهایی وجود دارد. برخی از چراغ‌های مسیر برای دیده شدن قرار می‌گیرند و به خاطر ارزش تزئینی خود در ساعات روشنایی روز به طور آشکاری نشان داده می‌شوند. چراغ آویزها و بسیاری از چراغ‌های دیواری تقریباً همیشه برای تاثیر بصری انتخاب می‌شوند.

بدون تابش خیره کننده

تابش خیره کننده زمانی رخ می‌دهد که نورها به سمت بالا و به چشم افراد تابیده می‌شوند. تابش خیره کننده علاوه بر ناراحتی، می‌تواند باعث خطر با توجه به محدود کردن توانایی افراد برای حرکت در مسیرها یا پله‌ها باشد.

انتخاب سیستم روشنایی منظره باید اجتناب از تابش خیره کننده را در اولویت قرار دهد. نورهای رو به بالا را باید دور از مسیرها یا قسمت‌هایی که برای تفریح و تجمع آماده شده‌اند، قرار دهید. چراغ‌های مسیر را به گونه‌ای انتخاب کنید که نور به سمت پایین باشد و مطمئن شوید که چراغ زمینی را در لبه‌های مسیر حرکت نگه دارید و نور را به مسیر بتابانند.

نقاط کانونی

در فضای سبز تاریک، چشم ما به طور غریزی به سمت منابع نور می‌رود. با در نظر گرفتن این موضوع، طراحان می‌توانند از نورپردازی فضای سبز برای اضافه کردن تاکید بیشتر به نقاط کانونی مانند درهای بیرونی، درختان خاص یا المان‌های ساختاری مانند آلاچیق‌ها استفاده کنند.

درک اندازه ها در فضا

از طراحی نورپردازی فضای سبز نیز می‌توان برای تعدیل اندازه‌ها در فضای سبز ایجاد کرد. با قرار دادن چراغ‌ها در دوردست، می‌توان حیاط را بزرگ‌تر به نظر رساند. نزدیک قرار دادن چراغ‌ها و اجازه دادن به پس زمینه تاریک، فضای سبز را در شب کوچک‌تر نشان می‌دهد.

سبک منسجم در طراحی نورپردازی فضای سبز

انسجام در طراحی فضای سبز اهمیت بالایی دارد. فضای سبز زمانی در بهترین حالت خود قرار می‌گیرد که همه عناصر مختلف آن به عنوان یک مجموعه کلی هماهنگ و هارمونی داشته باشد.

براساس همین مساله، باید چراغ‌های فضای سبز را به گونه‌ای انتخاب کرد که سبک ثابتی را نشان دهند. لازم نیست همه چیز کاملاً مطابقت داشته باشد، اما هر چراغ باید با بقیه هماهنگی داشته باشد.